Топли пораки, ладни срца – што навистина се случува со љубовта?
Ги имаме сите можни апликации, пораки, срчиња, рилсови, видеа со романтична музика и совети од „експерти за љубов“. И покрај сето тоа…
луѓето сè помалку влегуваат во вистински врски.
Зошто?
Во свет полн со комуникација, никогаш не било потешко да се поврзеш.
„Не ми се троши енергија на некој што ќе ми пишува ‘ка’ и ќе ме игнорира три дена“
Звучи сурово, ама е реалност за многумина.
Дали сме го изгубиле трпението за градење врски? Или љубовта веќе не е „потребна“ како што беше?
Стефани (29) вели:
„Сакам врска, ама не сакам да објаснувам на некој зошто не му одговорам за 15 минути. Сакам мир. Не психолошки тест.“
Емоционална мрзеливост – новата пандемија?
Нè мрзи:
- да прашаме „како си“ со вистински интерес
- да одиме на состаноци ако не се 100% „wow“
- да простиме, да се објасниме, да изградиме нешто што бара вложување
- да се грижиме за туѓа емотивна состојба
Сакаме блискост – без труд.
Инстант хемија – без длабочина.
Резервни опции – „заштита од разочарање“.
Проблемот? Премногу избор, премалку вредност
Swipe. Match. Unmatch.
Следниот. Па уште еден.
Во време кога љубовта се претвора во каталог, луѓето се плашат да се задржат предолго на една личност – што ако има „подобра“?
Интернетот вели:
️ „Љубовта денес е како Fast Food – брзо, површно и без вкус.“
️ „Не сме мрзливи, сме прегорени од лоши искуства.“
️ „Секој сака стабилност – но никој не сака да биде тој што ја создава.“
️ „Проблемот не е љубовта, туку што никој не учи како се љуби.“
❤️ Заклучок: Врска не се добива – се гради
Можеби не сме емоционално мрзливи – туку емоционално исплашени. Од разочарување, од манипулација, од врзување без смисла.
Но без вложување – нема поврзување. Без храброст – нема љубов.
И можеби вистинското прашање не е дали сакаме врска… туку дали сме подготвени да бидеме нечиј мир, не само забава.
