Одлуката да се исфрли шеќерот од исхраната на барем две недели често доаѓа од желба за подобрување на енергијата, чиста кожа, подобар сон и намалување на желбата за храна. Иако изгледа едноставно, телото не реагира веднаш на оваа промена без отпор. Првите неколку дена можат да бидат особено предизвикувачки, но конечниот резултат е многу вреден.
Во првите денови без шеќер, организмот доживува нагла реакција поради недостатокот на брз извор на енергија на кој е навикнат. Шеќерот влијае на лачењето на допамин, хормон на задоволството, па неговото отсуство може да предизвика раздразливост, главоболки, пад на концентрацијата и чувство на замор. Тело и мозок во овој период бараат познат импулс, што создава силна потреба за слатко, дури и кај оние кои не сметаат дека консумираат премногу шеќер.
Четвртиот ден е често најтежок, бидејќи тогаш се потрошени последните резерви на глукоза, а организмот сè уште не се осланува целосно на алтернативни извори на енергија. Во овој момент, хормоните на глад и ситост не се во баланс, а нивото на енергија може значително да варира. Сепак, оваа фаза е клучна, бидејќи означува почеток на прилагодувањето. По нејзиното пребродување, телото полека влегува во стабилни ритам.
По петтиот или шестиот ден, многумина забележуваат дека енергијата станува поеднаква во текот на денот, без нагли падови кои порано ги натерале да посегнуваат по слатки. Апетитот се намалува, а чувството на ситост трае подолго. Квалитетот на спиењето често се подобрува, бидејќи шеќерот, особено во вечерните часови, може негативно да влијае на одморот.
Како што поминува првата недела, телото сè поефикасно ги користи мастите и сложените јаглехидрати како извор на енергија. Ова се одразува и на менталната јасност – концентрацијата е подобра, а чувството на „brain fog“ се намалува. Дигестивниот систем се смирува, а надуеноста и непријатноста во стомакот стануваат поретки.
Во втората недела, промените стануваат видливи и надворешно. Прво, доаѓа до подобар баланс на инсулинот, хормон кој игра клучна улога во складирањето на мастите и регулацијата на шеќерот во крвта. Кога инсулинот се стабилизира, се намалуваат наглите осцилации на енергијата и желбата за грицки. Многу жени во овој период забележуваат подобра контрола на апетитот, помала потреба за емоционално јадење и стабилно расположение.
Шеќерот повеќе не диктира ритамот на денот, туку станува јасно дека телото може да функционира и без постојани слатки појадоци. Намалувањето на шеќерот носи и бенефити за кожата. Иако промените не се видливи веднаш, често се забележуваат токму во втората недела. Прво, се намалува воспалението во телото. Шеќерот поттикнува воспалителни процеси и нагли скокови на инсулинот, што на кожата може да се манифестира преку црвенило, ситни акни и нееднаков тен.
Кога се намалува внесот на шеќер, кожата станува помирна, а воспалителните промени се појавуваат поретко, особено во Т-зоната и долниот дел на лицето. Избегнувањето на шеќерот ја успорува разградувањето на колагенот, па кожата со тек на време може да изгледа поцврсто, поизгладено и поеластично, со помалку нагласени фини линии. Исто така, доаѓа до подобрување на хидратацијата на кожата.
Иако шеќерот може краткорочно да даде чувство на енергија, долгорочно го нарушува балансот на течности во организмот. Кожата често изгледа помалку сива и уморна, а природниот сјај станува поизразен. За лица склони акни, особено хормонските, намалениот внес на шеќер може да доведе до поретки појави на акни. Стабилниот ниво на инсулин значи и помала стимулација на лојните жлезди, што доведува до намалено лачење на себум и запушување на порите.
Избегнувањето на шеќерот на две недели не значи дека тој мора трајно да се елиминира. По оваа пауза, слаткото престанува да биде секојдневна навика и станува свесна одлука.
