Индустријата во Македонија продолжува да се соочува со негативни трендови, покажуваат најновите податоци за февруари 2026 година, според кои се бележи пад и кај бројот на вработени, но и кај вкупното индустриско производство. Овие показатели укажуваат на пошироки предизвици во индустрискиот сектор, кој е еден од клучните двигатели на економијата.
Бројот на работниците во индустријата во февруари 2026 година е намален за 3,4 проценти во однос на истиот месец лани. Падот е присутен во речиси сите сектори, при што најголемо намалување е забележано во рударството и вадењето камен, каде бројот на вработени е намален за 6,3 проценти. Во преработувачката индустрија, која има најголемо учество во вкупната индустрија, намалувањето изнесува 3,4 проценти, додека во секторот снабдување со електрична енергија, гас, пареа и климатизација падот е поскромен и изнесува 0,4 проценти.
Ако се разгледаат податоците според главните индустриски групи, намалување на бројот на работници е евидентирано кај енергијата, капиталните производи, интермедијарните производи и нетрајните производи за широка потрошувачка. Единствен пораст е забележан кај трајните производи за широка потрошувачка, што укажува на ограничени позитивни движења во одредени сегменти од индустријата. Во поширок временски контекст, во периодот јануари – февруари 2026 година, бројот на работници во индустријата е намален за 3,5 проценти во однос на истиот период од претходната година.
Паралелно со намалувањето на вработеноста, индустриското производство во февруари 2026 година бележи уште поизразен пад од 4,2 проценти во однос на февруари 2025 година. Особено загрижува фактот што најголемо намалување има во секторот снабдување со електрична енергија, гас, пареа и климатизација, каде падот достигнува 17,2 проценти. Во рударството и вадењето камен производството е намалено за 9,6 проценти, додека во преработувачката индустрија падот е 1,9 проценти.
Подеталната анализа покажува дека намалувањето во преработувачката индустрија е резултат на пад на производството во повеќе значајни индустрии, меѓу кои текстилната и конфекциската индустрија, производството на тутунски производи, фармацевтските производи, производите од гума и пластика, металната индустрија, како и производството на машини, опрема и мебел. Овие гранки традиционално имаат значајно учество во индустриското производство, што дополнително го засилува ефектот од нивното намалување.
Според групите на производи, индустриското производство бележи пад кај енергијата, трајните и нетрајните производи за широка потрошувачка, додека благо зголемување е забележано кај интермедијарните и капиталните производи. Сепак, овие позитивни движења не се доволни за да го компензираат вкупниот пад.
Овие податоци укажуваат на продолжување на негативните трендови во индустријата, кои можат да имаат пошироки импликации врз економскиот раст, пазарот на труд и извозот. Намалувањето на бројот на работници, заедно со падот на производството, сигнализира потреба од внимателно следење на состојбите и креирање политики кои ќе го стабилизираат и поттикнат индустрискиот сектор.
