Сите ние кои пораснавме во деведесетите години, се сеќаваме на германскиот филм „Брзо, Лола, брзо“ и на црвенокосата убавица која со помош на домино ефект го менува својот живот. Знаете веќе за што станува збор: една мала ситница во текот на денот може да го претвори вашиот живот во ноќна мора или, напротив, да ве издигне на врвот. На пример, ако ви загори тостот и закасните на работа – можеби сте избегнале сообраќајна несреќа, веднаш зад аголот. Или, ако го истурите вашето кафе за носење и морате да се вратите во кафулето по нова – можеби е тоа сценарио за да ја запознаете љубовта на вашиот живот.
Ова верување во домино ефектот стана основа на „Теоријата на загорен тост“, механизам кој генерацијата З го користи за справување со непосакуваните ситуации. Што всушност е „Теоријата на загорен тост“ и зошто е важна за нашето ментално здравје? Во основа, оваа теорија нè поттикнува да гледаме на животот пооптимистички. Тоа е начин да ги преобликуваме ситните непријатности и неуспеси, гледајќи на нив како дел од некој поголем план. Или, како што често велиме: „Кој знае зошто е тоа добро…“.
Станува збор за наоѓање смисла во моментите на фрустрација или болка и за тоа да си кажуваме дека, без оглед на сè, универзумот е на наша страна. Корисниците на социјалните мрежи тврдат дека овој пристап им помага да поминат полесно низ денот или да најдат надеж и оптимизам во тешките времиња. Но, што велат психолозите? Според нив, ние како вид сме склони да даваме длабок смисол на работите, дури и кога можеби го нема, поради потребата за опстанок. Основниот човечки инстинкт е да бараме смисла кога работите стануваат хаотични, бидејќи така чувствуваме дека го ставаме животот под наша контрола.
Ако работите се случуваат насумично, не можеме да влијаеме на нив и не знаеме што не чека утре. Но, ако тие имаат смисла, тогаш вреди да се трудиме, бидејќи, како што велат, „како што сееш, така ќе жнееш“. Во сето ова, психолозите истакнуваат дека постои и елемент на отпорност. Нашата сопствена отпорност и сила ни овозможуваат да ги искористиме нашите уникатни околности и да ги свртиме во наша корист, дури и преку создавање на „Теоријата на загорен тост“.
Како „Теоријата на загорен тост“ влијае на нашето ментално здравје? Како и многу други изуми од мрежата, оваа теорија има свои позитивни и негативни аспекти. На пример, таа ни помага да гледаме на негативните ситуации од поинаков агол, верувајќи дека мали непријатности можат да доведат до позитивни исходи. Овој пристап исто така поттикнува развој на самозаштита и внимателност, потсетувајќи нè да бидеме по-сочувствителни кон себе, што може да го намали стресот и да ја зголеми емоционалната отпорност.
Сепак, иако „Теоријата на загорен тост“ може да биде освежувачки начин да се гледа на мали фрустрации во животот, важно е да се користи со мерка. Прекумерното инсистирање на позитивното гледање може лесно да прерасне во токсична позитивност, каде што се занемаруваат вистинските проблеми и емоции. Оваа теорија не е соодветна за сериозни трауми или ментални нарушувања, каде што е потребна стручна помош. Клучот е во наоѓањето на баланс – корисно е да се бараат позитивни аспекти во негативните ситуации, но не смее да се занемарат вистинските емоции и предизвици кои тие ги носат.
