Сирењето е едно од најстарите и најпознатите млечни производи во светот, присутно на трпезите во речиси сите култури. Неговата историја се протега илјадници години наназад, а точниот момент и место на неговото откривање сè уште се предмет на истражувања и легенди.
Научниците веруваат дека сирењето првпат било создадено пред околу 7.000–8.000 години, во времето кога луѓето ги припитомиле овците и козите. Археолошки пронајдоци укажуваат дека најстарите траги од производство потекнуваат од Блискиот Исток, конкретно од подрачјата на денешен Ирак, Иран, Сирија и Турција. Тука, пастирите откриле дека млекото, чувано во кожни садови направени од животински стомак, природно се згуснува поради ензимот ренин, создавајќи густо и хранливо сирење.
Но, ова откритие не било единствено за тој регион. Паралелно, номадските племиња во Централна Азија и народите од Балканот и Медитеранот развиле свои техники за обработка на млекото, користејќи ги природните услови и достапните животни. Во античка Грција, сирењето било толку ценето што станало дел од трговијата и културната традиција, а кај Илирите и Тракијците било важен дел од секојдневната исхрана.
Легендите исто така даваат своја верзија за потеклото. Една од најпознатите приказни зборува за трговец кој патувал низ пустината со млеко во вреќа направена од стомак на јаре. Поради топлината и тресењето за време на патувањето, млекото се разделило на течна сурутка и густа маса – првото сирење во историјата.
Денес, сирењето има илјадници варијации – од меките и свежи видови до зрели, ароматични деликатеси кои стареат со години. Без разлика дали потекнува од планинските пасишта на Кавказ или од топлите медитерански острови, едно е сигурно: сирењето е вкусна врска меѓу минатото и сегашноста, сведоштво за умешноста и креативноста на човештвото.
