Македонија е земја со планини што зборуваат, езера што го крадат здивот и култура стара илјадници години. А сепак… кога ќе се спомне Балканот на светската туристичка сцена, најчесто не сме ние на листата. Зошто држава со толку многу да понуди, сè уште не блеснала како туристичка ѕвезда?
Природата ни е подарок – ама што правиме со неа?
Охридското Езеро е едно од најстарите и најдлабоките езера во Европа. Галичица е рај за љубителите на планинарење. Шар Планина сега е и национален парк. Но, колку странци знаат за тоа? Колку туристички пакети ја вклучуваат Македонија во своите листи?
Многумина велат: “Имаме сè, освен добар маркетинг.”
Додека Грција и Хрватска привлекуваат милиони туристи со свои кампањи и модерни туристички стратегии, ние сè уште промовираме со брошури од 2005 и YouTube видеа со 200 прегледи.
Туризам на муабет?
Во многу градови, најдобриот туристички водич не е табла или мапа, туку локалец кој со душа ќе ти раскаже приказна. Тоа е прекрасно, но не може да се базира туризам само на добра волја. Недостасува инфраструктура, добра организација и пред сè – визијата дека туризмот е сериозна економска гранка, а не споредна активност.
Колку имаат туристи што доаѓаат во Кратово, Крушево или Берово? Колку од нив можат да најдат сместување онлајн? Да резервираат тура, да купат сувенир кој не е “made in China”?
Урбан хаос = туристички хаос?
Охрид, кој треба да биде гордост, се бори со дива градба и ризик од губење на статусот на УНЕСКО. Скопје, иако има привлечност со својата контроверзна архитектура, често делува како град без јасен идентитет за туристите. Како да сакате да привлечете некого, ако самите не знаете како да му се претставите?
“Туризмот не е само езеро и ќебапи – тој е цело искуство.”
Од моментот кога туристот ќе слета, па до моментот кога ќе замине – сè е важно: од таблите на аеродромот, до насмевката на келнерот, до тоа дали може да најде инфо табла на англиски.
Што имаме, а другите го немаат?
- Манастири на врв од планина, каде што можеш да најдеш мир и мистичност.
- Села што изгледаат како времето да застанало – автентично и прекрасно.
- Храна што се памети. Ајвар, тавче-гравче, домашна ракија, качамак – цел гастрономски универзум.
- Музика, фолклор, обичаи што допираат до душата.
Ние имаме „доживување“, не само дестинација. Но, треба да знаеме како тоа да го преточиме во понуда што привлекува.
Решението? Љубов + стратегија
Македонија има потреба од вистинска туристичка визија – не декларативна, туку применлива. Да се инвестира во локални туристички бизниси, во едукација, во дигитален маркетинг. Да се направат патеките на кои туристот ќе го почувствува духот на земјава, без да се изгуби по пат – буквално.
И што е најважно – да почнеме и самите да ја сакаме државава како туристи. Кога последен пат беше некој во Битола на викенд туризам? На Голак? Во Демир Капија? Ако ние не ја откриваме Македонија, како ќе ја понудиме на светот?
