На денешен ден, 1 април, се навршуваат години од смртта на Тихомир Милошевски – Тиќо (1915–1984), еден од најзначајните воени и револуционерни дејци во македонската историја од периодот на Народноослободителната борба. Неговото име останува трајно врежано како симбол на храброст, посветеност и визија во борбата за слобода.
Роден на 23 јули 1915 година во селото Битуше, Милошевски уште рано го започнал својот пат на образование и воена подготовка, школувајќи се во Тетово и Валево. Како млад офицер во југословенската кралска војска, ја дочекал Втората светска војна на должност, каде што бил ранет во првите судири со фашистичките сили.
Но токму тие настани го насочиле кон народноослободителното движење. По закрепнувањето, се враќа во Скопје и активно се вклучува во организацијата и раководењето на отпорот. И покрај апсењето и интернацијата, неговата решеност не била скршена – напротив, уште посилно продолжил да делува во редовите на партизанските сили.
Во текот на војната, Милошевски извршувал низа одговорни функции – од командант на градски штаб, до командант на бригада, оперативна зона и дивизија. Особено значајна е неговата улога како прв командант на македонските воени единици, како и раководител на Третата македонска бригада и 41-та македонска дивизија. Под негово водство биле ослободени повеќе македонски градови, меѓу кои Прилеп, Битола, Охрид, Струга, Дебар и Кичево.
Неговото учество не завршува со ослободувањето на Македонија. Како командант на дивизија, Милошевски учествувал и на Сремскиот фронт, каде што повторно бил ранет, давајќи придонес во завршните операции за ослободување на поранешна Југославија.
За своите заслуги, на 29 ноември 1953 година бил прогласен за народен херој на Југославија – највисокото признание за храброст и придонес во борбата против фашизмот.
По војната, продолжил да служи во армијата на високи командни позиции, сè до своето пензионирање како генерал-мајор на ЈНА. Неговиот животен пат сведочи за човек кој не само што бил борец на фронтот, туку и организатор, стратег и лидер.
Денес, неговото име го носи основното училиште во Ново Село, Општина Ѓорче Петров – како потсетник на генерациите за неговото дело и жртва.
Годишнината од неговата смрт е можност да се потсетиме на вредностите што ги претставуваше Тихомир Милошевски – Тиќо: слобода, пожртвуваност и љубов кон татковината. Во време кога историјата често се заборава, сеќавањето на ваквите личности останува должност и обврска кон минатото, но и патоказ за иднината.
