- Оваа земја,
- сега што ја чекорам,
- оваа земја,
- која пролетен ветер ја буди,
- оваа земја,
- не е моја земја,
- оваа земја
- простете е туѓа.
- В зори тргам.
- По фабричен друм
- безбројните
- рубашки
- минат.
- Ние сме слеани со срце,
- со ум,
- но земјата… за своја не ја имам.
- Над мојата земја
- напролет
- зраци
- сеат
- сјај
- и грмат водопади
- од сонце
- над роден ми
- крај
- Чувствуваш длабоко
- срцето на земната град
- и гледаш цвеќа безбројни
- скокум како раснат.
- Над мојата земја
- в небото
- опира
- Пирин
- Облаците в бура
- илинденски прикаски пејат,
- охридскиот лазур е
- бескрајно син и ширен,
- а надолу уште
- изгрејсонце Егеј го грее.
- Си спомнам ли само –
- и ете надојдува крвта
- во срцето, кое
- се топи од некаква нежност…
- Земјо моја! Прекрасна земјо моја!…
- Поена со крв,
- лулеана
- в тешки метежи.
- По Беласица телени мрежи…
