Панама денеска слави 122 години од својата разделба од Колумбија, момент кој значително ја обликуваше нејзината историја и иднина. По независноста од Шпанија во 1821 година, Панама стана дел од Гран Колумбија, но политичките и економските разлики со централната власт во Богота создадоа постојано незадоволство меѓу локалното население.
Стратешката позиција на Панама, со пристап до Атлантикот и Тихиот океан, ја направи важен геополитички енклав, но недостатокот на внимание од централната власт само ја зајакна културата на автономија. Како што наведува Орландо Перез во своето дело „Панама: Нација, Канал и Модерност“, објавено во весникот La Estrella de Panama, централистичката уставна структура на Колумбија од 1886 година, заедно со поразот на Либералите и воспоставувањето на Конзервативниот режим, ја остави Панама во позиција на административна и фискална зависност.
Внатрешниот поттик за оваа исцрпеност беше последица на Војната на илјадниците дена (1899-1902), која ја ослаби Колумбија и социјално и економски. За време на овој конфликт, Панама претрпе значителни разрушувања и загуби на животи, што дополнително ја зголеми желбата за независност.
Денес, Панама се сеќава на својата борба за слобода и независност, а овој ден е не само повод за прослава, туку и за размислување за патот што го поминаа за да станат самостојна нација.
