На 18 јануари, денот пред големиот христијански празник Богојавление – Крштението на Господ Исус Христос во реката Јордан, православните верници го одбележуваат Навечерието на Богојавление, познато и како Водокрст или Водопост.
Овој ден е посветен на духовна подготовка и пост, како вовед во празникот на Просветлението, кога, според христијанското учење, се јавува Света Троица – Отецот, Синот и Светиот Дух.
За Навечерието е определен еднодневен пост, чија строгост, како и кај сите пости во Црквата, се определува индивидуално, според силите на верникот и со благослов од духовникот. Постот не се сфаќа само како воздржување од храна, туку пред сè како внатрешно очистување, молитва и смирение.
Богослужбите на овој ден по својот поредок наликуваат на навечерието на Рождеството Христово – Бадник. Се служат Царски часови, а потоа Голема вечерна со Василиева Литургија.
По входот со Евангелието и молитвата „Светлино тивка“, се читаат тринаесет паримии – старозаветни читања кои сведочат за Божјото спасително дело. Токму на овој ден, во раната Црква, се вршело крштевање на огласените, верници кои подолго време се подготвувале за Светото Крштение.
По завршувањето на Литургијата, следува Големиот водосвет, по кој верниците се поросуваат со осветената вода и пијат од неа. Според црковното учење, никој не треба да се воздржи од вкусувањето на светата вода, бидејќи преку благодатта на празникот се осветува сета твар и целата природа, а човекот се повикува да учествува во оваа света Тајна.
Во православната традиција е вкоренето верувањето дека на Навечерието и на самиот празник Богојавление, со осветената вода се попрскуваат домовите, при што се пее тропарот на празникот.
Оваа вода се чува и се користи преку целата година – за духовна и телесна крепост, за здравје на здравите, утеха и исцеление на болните, како и како заштита од секое зло, со молитва и вера во Божјата помош.
