По 12-дневната војна која започна на 13 јуни 2025 година, Израел и Иран официјално се согласија на примирје, кое беше објавено од страна на американскиот претседател Доналд Трамп на 23 јуни. Примирјето предвидуваше двофазно запирање на огнот: прво Иран, а потоа Израел. Меѓутоа, веднаш по неговото стапување на сила, двете страни се обвинија меѓусебно за прекршување на договорот. Израел изврши воздушни напади врз Иран, додека Иран, според некои извори, испукал ракети кон Израел. Трамп изрази незадоволство и побара од Израел да ги повлече своите пилоти, додека израелскиот премиер Бенјамин Нетанјаху инсистираше на правото на самоодбрана.
Ситуацијата дополнително се комплицираше со контроверзните изјави на иранскиот министер за надворешни работи, Абас Арагчи, кој изјави дека нема официјален договор за примирје, но дека Иран е подготвен да го прекине огнот ако Израел ја прекине својата “незаконска агресија”. Ова создаде дополнителна конфузија и неизвесност во однос на стабилноста на примирјето.
Иако примирјето беше поздравено од страна на меѓународната заедница, вклучувајќи ја Русија, која изрази поддршка, но предупреди на неизвесноста во однос на неговата долготрајност, ситуацијата останува кревка. Руското министерство за надворешни работи изјави дека е премногу рано да се процени дали примирјето ќе биде трајно.
Во контекст на овие случувања, прашањето “До кога ќе трае примирјето помеѓу Израел и Иран?” останува отворено. Иако постигнувањето на примирје претставува значаен дипломатски успех, неговата долготрајност ќе зависи од спроведувањето на договорените услови, волјата на двете страни за компромис и влијанието на меѓународните актери. Се чини дека, и покрај официјалните изјави, реалната ситуација на терен и понатаму е подложна на брзи промени, што ја прави иднината на примирјето неизвесна.
