Недостигот на авионско гориво во Европа повеќе не се смета за далечен ризик, туку за реална закана која може да се почувствува веќе во пресрет на летната туристичка сезона. Аеродромскиот сектор предупредува дека доколку сообраќајот низ Ормутскиот теснец не се стабилизира во наредните три недели, европскиот авио-систем може да се соочи со сериозен недостиг на керозин.
Според ACI Europe, проблемот повеќе не се сведува само на растот на цените, туку на физичката достапност на горивото во момент кога побарувачката за летови нагло расте. Европа и Обединетото Кралство се силно зависни од увоз на авионско гориво што минува низ Ормутскиот теснец, преку кој се транспортира околу 42 проценти од вкупниот поморски увоз на овој енергенс за регионот.
Прекините во овој клучен транспортен коридор веќе имаат конкретни последици. Анализите покажуваат дека повеќе од 20 проценти од глобалното снабдување со керозин е нарушено, што директно ја погодува Европа како еден од најголемите увозници.
Ситуацијата веќе се одразува и на терен. На неколку аеродроми во северна Италија, вклучувајќи ги Аеродром Милано Линате, Аеродром Болоња, Аеродром Венеција и Аеродром Тревизо, веќе се воведени ограничувања за точење гориво поради намалени резерви. Приоритет имаат медицинските и државните летови, како и подолгите релации, додека дел од кратките линии се соочуваат со рестрикции.
Дополнителна неизвесност создава фактот што последниот танкер со керозин од Персискиот Залив пристигнал во Европа на 9 април, што ги зголемува стравувањата за снабдувањето во наредниот период.
Паралелно со тоа, кризата веќе влијае и врз воздушниот сообраќај. Според EUROCONTROL, летовите меѓу Европа и Блискиот Исток се намалени за 59 проценти, додека околу 1.150 летови дневно се пренасочуваат за да ги избегнат конфликтните зони. Ова значи подолги рути, зголемена потрошувачка на гориво и повисоки оперативни трошоци.
Целокупната ситуација повторно ја отвора темата за енергетската зависност на Европа. Континентот влегува во најинтензивниот период за туризмот со ограничени алтернативи за снабдување, што ја прави кризата не само економска, туку и стратешка.
Овој развој на настаните јасно покажува дека секое нарушување во Ормутскиот теснец не останува регионален проблем, туку многу брзо се пренесува и на европските аеродроми, со директни последици за патниците и авио-индустријата.
