Маѓарскиот автор Ласло Краснахоркаи е добитник на Нобеловата награда за литература за 2023 година, признание кое доаѓа како резултат на неговиот уникатен и длабок опус. Неговите дела, кои често истражуваат теми на апокалипса и човечка судбина, ја истакнуваат моќта на уметноста во најтешките времиња. Роден во 1954 година во малото место Ѓула во Унгарија, Краснахоркаи првпат се истакнал со својот дебитантски роман „Сатантанго“ во 1985 година, кој нуди мрачен и хипнотизирачки поглед на распадот на едно село.
Овој роман, кој подоцна беше адаптиран во седмочасовен филм од познатиот режисер Бела Тар, го постави Краснахоркаи на литературната мапа. Негов стил, често опишуван како постмодернистички, се карактеризира со долги и сложени реченици, како и со теми кои зрачат со дистопија и меланхолија. Критичарите го споредуваат со големи имиња како што се Гогољ, Мелвил и Кафка, поради интензитетот и длабочината на неговите дела.
Според пишувањата на „Гардијан“, Краснахоркаи ја напуштил комунистичка Унгарија во 1987 година, а потоа поминал време во Западен Берлин, каде што ја добил својата прва значајна стипендија. Неговите патувања во источна Азија, особено во Монголија и Кина, му послужиле како инспирација за делата „Заробеникот Урга“ и „Уништување и тага под небото“. Во текот на работата на романот „Војна и војна“, Краснахоркаи патувал низ Европа и живеел во станот на легендарниот поет Аллен Гинзберг во Њујорк, чие влијание го сметал за клучно за завршувањето на книгата.
Во 2015 година, Краснахоркаи стана првиот маѓарски писател кој ја доби меѓународната Ман Букер награда. И покрај тоа што сè уште поседува имот во родната Унгарија, последните години ги поминува во самонаметнат егзил во Берлин и Трст, отворено критикувајќи ја политиката на премиерот Виктор Орбан.
