Дали некогаш сте се чувствувале како ситници ви го нарушуваат мирот? На пример, кога ќе ви се пролие пијалок на омилената кошула и одеднаш чувствувате како срцето ви забрзува, а главата ви се врти? Ова не е прекумерна реакција, туку микрострес – мали, невидливи предизвици кои често не ги забележуваме, но можат да имаат сериозни последици за нашето ментално здравје.
Микростресовите, како што името сугерира, се мали и на прв поглед безобидни. Но, токму тоа ги прави подмолни. Иако поединечно изгледаат подносливо, со текот на времето се акумулираат и можат да предизвикаат значителни последици на нашето расположение и фокус. Ситуации како неисполнетите обврски на колегите или промените во проектот од страна на шефот, можат да предизвикаат микрострес, а последиците од нив можат да траат дури и денови.
Во споредба со микростресот, стресот е многу поочигледен. Тој произлегува од големи, видливи предизвици, како што се проблеми во врската, загуба на работа или здравствени проблеми. Сите ние можеме да ги идентификуваме овие извори на стрес, но микростресот често ни избегнува вниманието. Тој се појавува како мали пречки во секојдневието, кои не ги забележуваме, но со текот на времето можат да создадат значителен притисок.
Кога микростресовите стануваат секојдневие, нашиот мозок останува во состојба на постојана напнатост. Ова може да доведе до пад на енергијата и мотивацијата, зголемена анксиозност, проблеми со спиењето и повлекување од социјалните односи. Секојдневните мали проблеми, ако не се решаваат, можат да создадат чувство на преоптовареност и неможност за искрено поврзување со другите.
Како да се справиме со микростресот? Првиот чекор е да научиме да го препознаваме. Важно е да се запрашаме што нè оптеретува, дури и ако изгледа безначајно. Поставувањето граници е клучно – не одговарајте на е-пошта по одредено време и не преземајте туѓи обврски. Отворената комуникација со колегите и блиските може да помогне во намалување на микростресот, бидејќи многу од нив произлегуваат од неразбрани очекувања.
Не заборавајте на мали ментални паузи. Длабокото дишење, кратките прошетки или само затворањето на очите за неколку минути можат да имаат значителен ефект на вашата способност да се справите со стресот. На крајот, бидете нежни кон себе. Микростресот често е резултат на перфекционизам. Дозволете си да не бидете секогаш достапни и да кажете не, без да се чувствувате виновни. Бригата за себе не започнува кога работите стануваат неподносливи, туку кога одлучите да се заштитите од малите стресови во секојдневниот живот.
