На денешен ден 1929 година се родил Гане Тодоровски, поет, преведувач. професор, есеисст, книжевен критичар, историчар и публицист.
Тодоровски дипломирал на Филозофскиот факултет при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, каде што подоцна и докторирал со трудот „Веда Словена и нејзините мистификатори“. Во текот на својата професионална кариера работел и како новинар во Танјуг, „Млад борец“ и „Студентски збор“, а долги години бил професор по хрватска и македонска книжевност од XIX век на Филолошкиот факултет во Скопје.
Со книжевна дејност започнал веднаш по ослободувањето, објавувајќи во „Нова Македонија“, „Пионерски весник“, „Нов ден“ и други гласила. Најмногу се посветил на поезијата и препевите, но значаен белег оставил и во критиката, есеистиката и публицистиката. Во текот на животот објавил повеќе поетски збирки, а бил и уредник на бројни книжевни списанија, меѓу кои „Иднина“, „Современост“, „Културен живот“, „Млада литература“ и „Разгледи“.
Неговата творечка и интелектуална активност не се ограничила само на книжевноста. Тодоровски пишувал и филмски сценарија, а како ко-сценарист дебитирал со документарниот филм „Проштевање“ од 1963 година.
Во 1951 година станал член на Друштвото на писателите на Македонија, а во два наврати, од 1969 до 1971 и од 1985 до 1986 година, бил и негов претседател. Бил претседател и на Советот на Струшките вечери на поезијата, како и одговорен уредник на списанието „Млада литература“. Од 1997 година бил член на Македонската академија на науките и уметностите.
Во јавниот и политичкиот живот, Гане Тодоровски исто така имал значајна улога. Во 1990 година бил избран за прв претседател на Движењето за семакедонска акција – МААК, а подоцна бил назначен и за прв амбасадор на Република Македонија во Руската Федерација.
Гане Тодоровски почина на 22 мај 2010 година, а беше погребан на 26 мај во црквата „Свети Спас“ во скопското село Кожле. Со погребната литургија чиноначалствувал Архиепископот на МПЦ-ОА, г.г. Стефан. Негова последна желба била да биде погребан токму во тоа село и на погребот да биде прочитана неговата песна „Завет“ – желба што му била исполнета.
