Во Судан, сексуалното насилство стана тивко оружје на војната. За жени како Мариам*, бегството од конфликтот не значело спас, туку нов кошмар. На пат кон Хартум, вооружени мажи ја извлекле од возило, ја однеле во празна просторија и ја силувале.
„Ми рекоа да легнам, а потоа ме силуваа“, сведочи таа.
Нејзиното семејство потврдува дека напаѓачите биле припадници на Брзите поддржувачки сили (RSF). Слични злосторства се повторуваат низ целата земја. Во ел-Фашер, студентка по медицина раскажува како RSF ѝ го убиле чичкото пред очи, а потоа ја силувале.
Според извештај на SIHA, од почетокот на војната во 2023 година се документирани речиси 1.300 случаи на сексуално и родово насилство во 14 судански држави. Активистите предупредуваат дека станува збор за систематска стратегија – жените се киднапираат, држат во „сексуално ропство“ и се користат за принудна работа.
Колапсот на институциите и правдата овозможил овие злосторства да продолжат неказнето. Лекари сведочат и за силувања на бебиња помали од две години – злосторства што ја шокираа и хуманитарната заедница.
Додека гладот се продлабочува, а ОН најавуваат намалување на хуманитарната помош, преживеаните остануваат без заштита, поддршка и правда.
