Необично археолошко откритие од древниот град Пергамон во денешна Турција фрла ново светло врз медицинските практики во античкиот Рим. Научниците анализирале мала, тенка боца стара околу 1900 години, запечатена со глина, во која бил пронајден материјал идентификуван како човечки измет.
Истражувањето, предводено од археологот Ценкер Атила и објавено во списанието Journal of Archaeological Science, покажува дека оваа содржина најверојатно била дел од терапевтски третман. Покрај органскиот материјал, во садот бил откриен и карвакрол – ароматично соединение присутно во билки како тимјан, што укажува дека Римјаните намерно користеле мириси за да го намалат непријатниот ефект.
Овој наод е поврзан со таканаречената „олфакторна фармакологија“ – форма на лекување која се базира на мириси и испарливи супстанции. Иако денес ваквата пракса изгледа шокантно, историските записи покажуваат дека познати лекари како Гален и Хипократ споменувале слични методи во своите медицински трудови.
Археолозите истакнуваат дека ова е редок случај на директен материјален доказ за терапевтски техники кои досега биле познати само од текстови. Откритието ја покажува сложеноста на античката медицина и потсетува дека концептите за лекување значително се менувале низ вековите.
Она што денес се смета за нехигиенско, во минатото било дел од сериозни медицински практики – факт што уште еднаш ја открива колку е различна перцепцијата за здравјето низ историјата.
