Во последно време, прашањето за укинување на милијардерите добива се поголема внимание во западните метрополи, каде што екстремното богатство достигна невидени размери. Со потенцијалната награда од 1 трилион долари за Илон Маск, сопственикот на Тесла, тој не само што ќе остане најбогат човек на светот, туку ќе стане и најбогат во историјата. Според Forbes, во светот има 3,028 милијардери, кои заедно поседуваат 16.1 трилион долари.
Разликата помеѓу богатите и сиромашните никогаш не била толку драстична. Околу 831 милион луѓе живеат на или под нивото на екстремна сиромаштија, што значи само 3 долари на ден. Ако секој милијардер задржи само еден милијард долар, преостанатото богатство би било доволно за да се елиминира светската екстремна сиромаштија за следните 196 години.
Некои аналитичари тврдат дека богатството на милијардерите влијае на политиката, медиумите и начинот на размислување, додека други веруваат дека тоа богатство е клучно за глобалната економија, бидејќи им овозможува на иноватори и креатори да развиваат нови технологии. Но, што ако ги укинеме милијардерите и ја прераспределиме нивната имот? Каков би бил светот тогаш?
Некои економисти сметаат дека укинувањето на милијардерите би довело до катастрофа за развиените економии, бидејќи тие создаваат богатство преку производи и услуги што ги купуваме. Милијардерите не поседуваат физички пари, туку акции, интелектуална сопственост и имот, чие богатство е теоретско и зависи од перформансите на нивните инвестиции.
Други, пак, укажуваат на потребата од праведно даночење на милијардерите, особено во контекст на глобалната нееднаквост. Иако даноците не треба да се гледаат како хуманитарна помош, туку како реструктурирање на глобалните финансии, многу од даночните приходи треба да се вратат во земјите од кои богатството потекнува.
Идејата за укинување на милијардерите исто така поставува прашања за контролата на медиумите. Милијардерите често поседуваат медиумски платформи, што влијае на информациите што ги добиваме. Контролата на медиумите е клучна за контролирање на пристапот до информации.
Во текот на историјата, екстремното богатство е било ограничувано, а денес, со зголемена транспарентност, се појавува нова отпорност против него. Предлозите за даночна реформа на милијардерите добиваат поддршка, а дебатата за тоа кога и како да се опорезуваат супер-богатите станува се поважна. Успехот во оваа борба може да помогне во намалувањето на нееднаквоста и во создавањето на праведно општество.
