Во последните години самопослужните каси станаа стандарден дел од супермаркетите, нудејќи побрзо плаќање и поголема удобност. Но зад оваа практичност се крие суптилна психолошка промена во начинот на кој купувачите ги донесуваат одлуките.
Според истражување на биохевиорални економисти од Универзитетот во Тел Авив, самостојното скенирање на производите го намалува чувството дека трошите пари. Купувачот е фокусиран на екранот и на управувањето со уредот, додека вкупната сума се формира речиси незабележливо.
Недостатокот на контакт со касиер има значајна улога. Кратката интеракција со друга личност често создава момент на преиспитување – дали навистина ни е потребен производот. Кај самопослужните каси тој механизам исчезнува.
Истражувањата покажуваат дека купувачите во вакви услови полесно избираат поскапи варијанти или спонтано додаваат нови артикли во кошничката. На крајот, сметката може да биде и до 25 проценти повисока во споредба со класичното плаќање.
Иако дел од трговците повторно воведуваат повеќе класични каси на локации каде што се прават поголеми набавки, самопослужните системи остануваат важен алат за зголемување на продажбата.
Експертите нагласуваат дека проблемот не е во технологијата, туку во начинот на кој таа влијае врз нашата перцепција за трошење. Чувството на брзина и ефикасност често создава илузија дека сме заштедиле – додека сметката покажува спротивното.
