Турскиот претседател Реџеп Тајип Ердоган се наоѓа пред сериозен предизвик во услови на зголемен притисок од западните земји, особено од САД и Г7, кои бараат забрана на увозот на руска нафта и гас. Но, прашањето е: може ли Турција да се ослободи од зависноста од руските енергетски ресурси?
Во последно време, во Вашингтон, американскиот претседател Доналд Трамп не само што го пофали Ердоган за неговата работа, туку и му упати јасен повик да престане со купувањето на руски енергетски производи. Оваа изјава доаѓа во време кога Турција е значително зависна од Русија за своите енергетски потреби, што ја прави ситуацијата уште покомплексна.
Според податоците на турската регулаторна агенција за енергетски пазари, дури 66% од увозот на нафта во Турција доаѓа од Русија. Оваа зависност е дополнително зајакната поради руската агресија во Украина, која создаде услови за пониски цени на рускиот енергетски пазар. Турција, во овој контекст, има корист од пониските цени, но истовремено, забраната на увозот би можела да ја загрози нејзината енергетска безбедност.
Турција не само што увезува нафта, туку и природен гас, при што 41% од потребите за гас доаѓаат од Русија. Оваа зависност е дополнително комплицирана со фактот што Турција ја гради своја прва нуклеарна електрана со помош на руска компанија, што дополнително ја поврзува со Москва.
И покрај притисоците, аналитичарите сметаат дека Турција нема да прекине со увозот на руска енергија во блиска иднина. Наместо тоа, Ердоган следи стратегија на диверзификација на енергетските извори. За време на неговата неодамнешна посета на САД, Турција потпиша договори за увоз на течен природен гас со американски компании, што укажува на обидите за намалување на зависноста од Русија.
Турската влада активно работи на развој на домашни извори на енергија, особено обновливи, но предизвиците остануваат. Ситуацијата на глобалната енергетска сцена, како и политичките односи со Западот, ќе продолжат да влијаат на одлуките на Турција во наредните години.
Турција ќе мора да балансира помеѓу потребата за енергетска независност и реалноста на својата зависност од Русија, што ја прави нејзината позиција во глобалната политика уште поинтересна.
