Во општество каде традиционално мајката се гледа како главен негувател, често се потценува или игнорира длабоката и трајна улога на таткото во развојот на едно дете. Но, современите истражувања и искуства покажуваат дека присуството и ангажираноста на таткото е клучен фактор за емоционалната, социјалната и менталната стабилност на децата – особено во времиња на брзи промени и зголемена ранливост.
Таткото повеќе не е само оној што „заработува за семејството“. Новите генерации татковци сè почесто се вклучени во:
- дневната грижа за децата,
- игра, прошетки и образовни активности,
- емоционална поддршка и разговор,
- присуство при важни настани и одлуки.
Децата кои растат со активен татко имаат повисока самодоверба, подобри резултати во училиште, и помала веројатност да влезат во проблематични однесувања.
За синовите, таткото е модел за машкоста, однесувањето и градењето ставови. За ќерките, тој е првиот маж во животот, чиј однос често влијае на идната перцепција за машките фигури.
Истражувања покажуваат дека:
- ќерки кои имаат блиски и доверливи односи со своите татковци имаат повисоко ниво на самопочит и пореални стандарди за идните партнерства;
- синови кои имаат одговорен татко имаат поголема емоционална зрелост и социјални вештини.
Недостатокот на татко – физички или емоционално – остава последици. Според психолози:
- зголемен ризик од анксиозност и депресија кај децата,
- склоност кон агресивно или повлечено однесување,
- потешкотии во создавање блиски односи и доверба во иднина.
Во семејства со развод или разделба, вклученоста на таткото, и покрај брачниот статус, е од суштинско значење. Таткото не е „гостин“ во животот на детето – тој е столб.
Потребна е промена во начинот на кој општеството гледа на улогата на таткото. Институциите, правосудството, училиштата и медиумите треба:
- да ја поддржуваат рамноправната родителска улога на таткото,
- да спречат дискриминација врз основа на род при доделување старателство,
- да промовираат позитивни примери на татковство.
Во животот на секое дете, таткото има посебно место – место што не може да го замени ниту една друга фигура. Неговото присуство, љубов, доследност и поддршка се градежни елементи на идентитетот и стабилноста на детето. Затоа, важно е не само да се препознае неговата улога, туку и да се поддржи во целост.
