Оваа година, со малку среќа, 54 африкански економии би можеле да забележат побрз економски раст од оние во Азија, што би било историски момент. Според британскиот весник Financial Times, африканските економии треба да растат само малку побрзо од минатата година за да го постигнат овој цел. Во 2022 година, и покрај конфликтите во Судан и нестабилноста во регионот на Сахел, под-сахарска Африка забележа раст од 4,1%. Меѓународниот монетарен фонд (ММФ) предвидува дека до 2026 година, растот ќе достигне 4,4%, поттикнат од слабеењето на доларот и високите цени на суровините, како што се златото и бакарот.
Во исто време, ММФ предвидува дека економскиот раст во Азија, особено поради забавувањето на кинеската економија, ќе се намали на 4,1%. Ова отвора можност за два континента, еден познат по брзиот економски напредок, а другиот по постојано сиромаштво, да се заменат во однос на растот. Иако можеби оваа размена не ќе се случи до 2026 година, многумина веруваат дека тоа е неизбежно во иднина.
Причината за оваа динамика лежи во фактот дека помалку развиените земји често можат побрзо да растат од богатите. Како пример се наведува Кина, која во последните четири децении забележа неверојатен економски раст. Од 1978 година, кинеската економија пораснала од 150 милијарди долари на околу 20.000 милијарди долари, што е седум пати повеќе од африканската економија, иако двете региони имаат сличен број на жители.
Сепак, Африка, која сега влегува во 21. век, се соочува со предизвици како што се висока задолженост, корупција и политички конфликти, што го успорува растот. И покрај тоа, некои земји, како Обала Слоновача, успеаја да постигнат раст од 6-7% во последните 15 години и имаат шанси да станат земји со среден приход до 2035 година.
Според анализата на Financial Times, следната година најмалку половина од 20 најбрзо растечки економии ќе бидат африкански, иако Египет и Нигерија, две од најголемите африкански економии, не ќе бидат на таа листа. Само Јужна Африка ќе продолжи да заостанува. Иако растот од 4-5% не е за пофалба, бидејќи дел од него може да се објасни со зголемувањето на населението, потребен е одржлив раст од најмалку 7% за да се постигне трансформација слична на онаа во Азија.
И покрај оптимизмот, постојат и значителни предизвици. Многу африкански економии се соочуваат со недостаток на основни ресурси за индустриски развој, како што се енергија и инфраструктура. Во време на автоматизација и вештачка интелигенција, не е сигурно дека патот кон развојот преку интензивна производња останува отворен. Сепак, надежта за успех на Африка е голема, особено со предвидување дека до 2050 година, секој четврти човек во светот ќе биде Африканец, а континентот ќе има работна сила поголема од Кина и Индија заедно.
