Февруарскиот поход претставува една од најголемите и најорганизираните операции на Народноослободителната војска на Македонија, изведена во февруари 1944 година на територијата на источна, централна и западна Македонија.
Во пресрет на походот, главнината на македонските партизански сили заедно со партиското и военото раководство се наоѓала во Мегленско, јужно од Кожуф. По формирањето на Втората македонска бригада во декември 1943 година, Главниот штаб на НОВ и ПОМ создава три борбени групи со јасно утврдени задачи.
Партизанските активности предизвикале силна реакција од германските и бугарските окупаторски сили, кои во јануари 1944 година започнале две офанзиви во Мегленско. И покрај бројната и техничка надмоќ на непријателот, македонските борци успеале да ја задржат својата позиција и да излезат како победници.
По овие судири, Главниот штаб донел одлука за пошироки офанзивни операции.
Првата борбена група се упатила кон западна Македонија преку Мариово, Азот и Порече.
Втората група дејствувала во Тиквешко и Гевгелиско со цел да го врзе непријателот.
Третата – позната како Тичова група – со Главниот штаб се движела преку Беласица, Плачковица и Осогово кон Кумановско, по преминувањето на Вардар.
Со ова започнале борбени операции од пошироки размери, кои во историјата останале запаметени како Февруарски поход.
Успешната реализација на походот имала огромно воено и политичко значење – биле создадени услови за формирање поголеми слободни територии, што подоцна овозможило свикување на Првото заседание на АСНОМ и поставување на темелите на современата македонска држава.
