Некаде помеѓу порастот на цените за кирија, стресот од градскиот метеж и постпандемиската потреба за мир – тивко се појавува нов тренд: младите почнуваат да се враќаат во селата.
Она што некогаш беше срамежлива појава, денес станува модерна одлука, инспирирана од желбата за автентичен живот, побавно темпо и поголема самостојност.
„Бегство“ или пресврт?
Во последните години, особено по COVID-19 кризата, многу млади почнаа да ја преиспитуваат идејата за „совршен живот“ во урбаната џунгла. Пренатрупаните булевари, бетонските глетки и 12-часовната работа пред екран веќе не изгледаат како успех, туку како заробеност.
„Сакав да засадам нешто свое, да пијам кафе на трема, а не во кола додека каснам за работа“, вели Ана, 29-годишна маркетинг менаџерка која се пресели од Скопје во село крај Пробиштип.
Што покажуваат бројките?
- Според неформално истражување на младински иницијативи во регионот, 1 од 5 млади размислува за село како трајна опција.
- Платформите за продажба на недвижности бележат пораст на барања за куќи надвор од урбани средини.
- Сè повеќе работни позиции се извршуваат онлајн, што овозможува живот без потреба од физичко присуство во градот.
Живот со вкус
Младите што се селат на село го опишуваат својот нов начин на живот како:
- Поблизок до природата
- Поздрав во исхрана и ментално здравје
- Помалку трошоци, повеќе време
- Поголема смисла и задоволство од секојдневието
Дел од нив започнуваат и мали семејни бизниси – органско производство, производство на мед, сместување за туристи, или уметнички работилници. Селото од запуштено место станува простор за иновација и преродба.
Не е сè идеално
Секако, животот на село има свои предизвици:
- Недостаток на инфраструктура (интернет, патишта, здравствени услуги)
- Помалку можности за социјализација
- Потешкотии со административни процедури за земјиште и бизнис
Но, многу од младите што направиле пресврт велат: „Тоа се решава – само ако имаш волја.“
Промена што ја менува и селото
Интересно е што враќањето на младите не го менува само нивниот живот – туку и ликот на самото село. Се отвораат нови идеи, се оживуваат традиции на нов начин, а локалната заедница се збогатува со свежа енергија.
✅ Заклучок: Градот не е единствениот избор
Новиот начин на живот не значи враќање во минатото, туку создавање на поодржлива и поавтентична иднина. За некои – тоа е сè уште утопија. За други – реалност што ја живеат секој ден со чист воздух, своја бавча и помирен ум.
Дали селото е новата слобода? Можеби. И можеби токму таму, меѓу боровите, петлите и планините, младите ја пронаоѓаат таа загубена формула за среќа.
