Транспортниот сектор во последниот квартал од 2025 година бележи силни структурни промени, при што патниот превоз на стоки доживеа вистинска експанзија. Количеството превезена стока по патиштата е зголемено за дури 66,7 проценти во споредба со истиот период една година претходно, што укажува на засилена економска активност, раст на трговијата и сè поголема зависност од камионскиот транспорт како главен логистички столб.
Ваквиот скок го позиционира патниот транспорт како доминантен канал за движење на стоките, додека железничкиот превоз продолжува да бележи пад. Во споредба со четвртото тримесечје од 2024 година, кај железницата е регистрирано намалување од 13,4 проценти, што повторно го отвора прашањето за конкурентноста, инфраструктурните ограничувања и потребата од модернизација на овој вид транспорт. Наспроти тоа, воздухопловниот товарен превоз бележи раст од 23,7 проценти, што најчесто се поврзува со зголемената побарувачка за брзи и високо-вредносни пратки.
Кога станува збор за превозот на патници, бројките покажуваат дека најголемиот товар и натаму го носи градско-приградскиот превоз, со повеќе од девет милиони патувања во текот на тримесечјето. Овој податок ја потврдува клучната улога на јавниот превоз во секојдневната мобилност на населението, особено во урбаните средини. Патниот меѓуградски превоз го користеле 925 илјади патници, додека железничкиот останува на маргините со само 34 илјади превезени лица, што е показател за ниската атрактивност на овој вид транспорт за граѓаните.
Во воздухопловниот сообраќај се забележува стабилна фреквенција, со речиси 890 илјади патници во последниот квартал од годината. Овие бројки укажуваат на континуирана динамика во авионскиот сообраќај, поттикната од патувањата на дијаспората, туристичките движења и деловните активности.
Вкупната слика покажува дека транспортниот систем сè повеќе се потпира на патната инфраструктура, и за патници и за стоки. Брзиот раст на товарниот патен превоз е позитивен сигнал за економијата, но во исто време носи и предизвици поврзани со сообраќајниот метеж, животната средина и одржувањето на патиштата. Падот на железничкиот транспорт, пак, укажува дека без сериозни инвестиции и реформи овој сегмент тешко ќе ја врати својата улога во транспортниот баланс.
Податоците за последниот квартал од 2025 година јасно ја отсликуваат насоката во која се движи транспортниот сектор – кон сè поголема доминација на патниот сообраќај и постепено пренасочување кон побрзи и пофлексибилни решенија за превоз на стоки и патници. Дали овој тренд ќе продолжи и во наредните години ќе зависи од инфраструктурните политики, инвестициите и способноста на железничкиот систем да се модернизира и да стане реална алтернатива.
