Во третата година од војната во Украина, наместо деескалација и мир, сè почесто сме сведоци на интензивирање на судирите. Иако и Москва и Киев формално изразуваат подготвеност за примирје, на теренот се одвиваат жестоки воени акции со сериозни човечки и материјални последици. Последниот бран насилство го потврдува тоа.
Украинската армија во неделата спроведе координирана офанзива наречена „Пајакова мрежа“, уништувајќи 41 руски воен авион и нанесувајќи штета вредна околу 7 милијарди долари. Станува збор за најголем напад со дронови на руски воздухопловни бази од почетокот на конфликтот. Паралелно, беа срушени и два моста на руско-украинската граница – инциденти кои руската страна ги оцени како саботажа.
Одговорот на Кремљ не доцнеше. Харкив беше мета на масивен напад со дронови и ракети, во кој загинаа шест лица, меѓу кои и дете. Русија лансираше над 900 дронови и десетици ракети врз украински цели. Цивилите повторно се најдоа на првата линија на страдање.
Времето на нападите не е случајно: тие се случија непосредно пред нова рунда мировни преговори во Истанбул. Според аналитичари, и двете страни ги користат офанзивите како средство за уцена и позиционирање на преговарачката маса. Меѓутоа, како и во минатото, тоа резултира само со пропаднати преговори и нови жртви.
Иако Москва формално ја минимизираше штетата од нападите, признавањето на „оштетени авиони“ од страна на Министерството за одбрана покажува дека притисокот врз Кремљ расте. Украинската безбедносна служба (СБУ) исто така ја презеде одговорноста за нападот врз Кримскиот мост, симбол на руската анексија. Според нив, мостот бил тешко оштетен со експлозив со еквивалент на 1.100 килограми ТНТ.
Сепак, и покрај сериозноста на ситуацијата, од лидерите нема знаци на вистинска волја за мир. Путин инсистира сам да ги диктира условите, а Зеленски не може да си дозволи примирје кое би било перципирано како пораз – ризикувајќи го сопствениот политички опстанок.
Во меѓувреме, цивилите се оние што ја плаќаат највисоката цена. Западните земји и понатаму ја поддржуваат Украина со оружје и финансии, но реалноста на теренот останува мрачна: без политичка волја и компромис, мирот останува далечна илузија.
Политиката, како и војната, не се раководи од морал или правда, туку од интереси и моќ. А додека политичките елити одбиваат дијалог, војната продолжува да се храни со човечки животи.
