Убава Македонка

Во поле зелено, кај што Вардар тече,
песна се слуша од утро до вечер.
Таму пее девојче,
девојче Македонче,
чисто како роса,
со црна долга коса.Ој убава Македонко,
црно око, алтан мој,
срце ти ми зеде, мори,
со погледот твој.

Во коса венче од босилче,
во рака – китка бело цвеќе.
Ѝ понудив скапа свила,
вели: „Јас сум чесна,
мајка, татко имам јас.
Ќе дојдеш од нив да ме земеш,
тоа адет е кај нас.“

Ој убава Македонко,
божји ти си дар,
кое момче ќе те земе,
тоа ќе е цар.