Во неодамнешно интервју со Хју Хјуит, поранешниот претседател Доналд Трамп изрази сомнеж дека може да се врши дополнителен притисок на Куба, освен ако не се одлучи за воен напад. Тој изјави: “Не мислам дека можете да ставите многу повеќе притисок на нив, освен ако не влезете и не ја уништите земјата.” Трамп повторно ги повтори своите закани кон оваа карипска нација, истакнувајќи дека единствениот начин за промена на режимот е воената интервенција, што многу американски администрации неуспешно се обиделе да ја постигнат во текот на децениите.
Во разговорот со Хјуит, Трамп коментираше и за ситуацијата во Иран, но главниот фокус беше Куба. Тој изјави дека Куба “виси на конец” поради киднапирањето на венецуеланскиот претседател Николас Мадуро, додавајќи дека “Куба е во сериозни проблеми”. Според него, целата економија на Куба била зависна од Венецуела, која им давала нафта и финансиски средства.
Трамп изјави дека Куба “е на работ на колапс”, иако призна дека такви прогнози се прават “веќе многу години”. Тој истакна дека Куба е во проблеми веќе 25 години, но сега е “многу блиску” до падот. Овие изјави доаѓаат во контекст на пораки од енергетскиот секретар Крис Рајт, кој најави значителен притисок на Куба по акциите на Вашингтон против Венецуела.
На 3 јануари, американските сили извршија воена агресија во Каракас, при што беа убиени 32 кубански борци, дел од соработката помеѓу двете земји. Под управата на Трамп, Куба доживеа интензивирање на економската и финансиската војна од страна на САД, со нови мерки за забрана на финансиски трансакции со државни ентитети и ограничувања на туризмот.
Кога зборуваше за Иран, Трамп закани дека ако властите повредат демонстранти, тој ќе реагира со воени акции. “Ако го направат тоа, ќе ги удриме многу силно […] Тие знаат, и им е кажано многу силно, дека ако го направат тоа, ќе платат висока цена,” рече Трамп. Тој исто така изјави дека не му е потребно меѓународно право и дека само неговата “властита моралност” може да го запре. Во интервју за The New York Times, тој изјави: “Да, постои една работа. Мојата сопствена моралност. Мојот сопствен ум. Тоа е единственото нешто што може да ме запре. Не ми е потребно меѓународно право.”
