Во анкетата објавена во данскиот весник The Copenhagen Post, се открива дека 65% од Гренландците преферираат да ја зајакнат соработката со Европската Унија (ЕУ) наместо со Соединетите Држави. Оваа анкета доаѓа во време на зголемени тензии помеѓу арктичкиот остров и САД, поради обидите на Вашингтон да анектира оваа автономна територија на Кралството Данска. Само 5% од Гренландците се за поголема соработка со САД, додека 29% остануваат неодлучни, според истражувањето.
Анкетата беше спроведена помеѓу 22 и 29 јануари на различни локации низ Гренланд. Во тој период, тензии достигнаа врв кога Гренланд, Данска, други земји од ЕУ и Белата куќа се најдоа во конфликт по изјавата на Трамп дека размислува да употреби сила за да го преземе контролата над арктичкиот остров, заради националната безбедност. Подоцна, за време на економскиот форум во Давос, американскиот претседател постигна предлог-договор со генералниот секретар на НАТО, Марк Руте, за зајакнување на безбедноста во Гренланд и се откажа од употребата на сила за анексија на територијата.
Гренландскиот премиер, Јенс-Фредерик Нилсен, изрази загриженост за актуелната геополитичка ситуација, нагласувајќи дека „чувствуваме огромен притисок врз нашата земја, како и врз нашите партнери и пријатели во ЕУ“. Тој додаде дека поддршката од нордиските земји, Данска и пријателите од ЕУ е од суштинско значење.
Меѓутоа, гренландската министерка за претприемништво, трговија, минерални ресурси, правда и родова еднаквост, Нааја Натанилсен, во петокот негираше постоење на „рамковен договор“. „Нема рамковен договор. Прво и најважно, треба да започнеме дијалог помеѓу Кралството Данска, од една страна, и владата на САД, од друга страна“, изјави Натанилсен за Frankfurter Allgemeine Zeitung. Таа додаде дека, иако Гренланд е отворен за дијалог, има свои „црвени линии“ во однос на суверенитетот.
Гренланд, кој историски беше данска колонија до 1953 година, направи значителен напредок кон самоуправување со стекнување автономија во 2009 година. Оттогаш, арктичката територија има право да донесува независни одлуки во однос на домашната политика, додека Данска задржува надлежност над одбраната и надворешните работи.
