Република Српска објави дека 1. март, денот на независноста на Босна и Херцеговина, e прогласен за “ден на жалост”. Оваа одлука е потврдена од страна на министерот за работа, воени ветерани и инвалиди, Радан Остојиќ, кој истакна дека иницијативата доаѓа од неговото министерство и од организацијата која ги претставува поранешните припадници на војската на босанските Срби (БОРС).
На овој ден, Босна и Херцеговина го одбележува референдумот од 1992 година, кога огромното мнозинство од граѓаните се изјасниле за независност. И покрај обидите на Српската демократска партија (СДП) да го спречи референдумот, тој сепак успеал, со над 63% од запишаните гласачи кои учествувале, а 99% од нив гласале за независност.
Сепак, во Република Српска постои различна интерпретација на овие настани. Според БОРС, референдумот бил “нелегитимен” и не вклучувал српскиот народ. Тие го сметаат за клучен настан инцидентот во свадбената поворка во Сараево, каде што е убиен еден од учесниците, што дополнително ја зголемило тензијата.
Лидерот на владејачката партија во Република Српска, Милорад Додик, ја поддржа оваа интерпретација, изразувајќи жалење за убиството на српскиот сват и истакнувајќи дека е тешко да се разбере славењето на почетокот на војната, наместо на мирот. Неговите изјави дополнително ја нагласуваат комплексноста на историските настани и различните перспективи кои постојат во регионот.
Оваа одлука за прогласување на денот на независноста за ден на жалост предизвика контроверзии и дебати во јавноста, при што многумина се прашуваат какви последици би можела да има за односите меѓу различните етнички групи во Босна и Херцеговина.
