Деца бевме не знаев
што е љубов Милице,
ти без мајка, јас без татко растевме.
Година по година, мома стана убава
а јас рака не ти побарав.
Не ме чекај Милице,
еднаш ставив отров на срце.
Mислев не си за мене,
Tаква среќа имавме
еден без друг да остариме.
Да го запрев времето
да го слушав срцето
дали ќе те имав, моја Милице?
Ти во цветна градина
лична ко самовила
бела рака да ти побарам.
Не ме чекај Милице,
еднаш ставив отров на срце.
Mислев не си за мене,
Tаква среќа имавме
еден без друг да остариме.
