Само 17 километри од Берово, во срцето на Малешевијата, се наоѓа граничниот премин Клепало – објект што веќе 30 години стои како симбол на неискористени можности и институционална немоќ. Изграден во 1993 година со цел да служи како заеднички премин меѓу Македонија и Бугарија, овој двокатен граничен објект никогаш не го дочека своето отворање.
Од македонска страна, патот до Клепало е целосно асфалтиран, но од бугарска страна патот од Струмјани останува незавршен, и покрај претходно одобрени европски средства за таа намена. Како резултат на тоа, објектот денес е запуштен: генераторот е украден, нема струја, просториите се полни со влага, а инфраструктурата се распаѓа.
Иако преку ИПА-фондовите се одобрени 9 милиони евра за проектот (од кои 3,5 милиони за македонската страна), напредокот е минимален. Проектната анализа и ревизија е финансирана со 20.000 евра, а крајниот рок за реализација е 2029 година.
Отворањето на преминот би имало огромно значење: патувањето до бугарскиот град Сандански би се скратило од 133 на само 45 километри. Тоа би отворило нови можности за развој на туризмот, трговијата и локалната економија во Берово и регионот.
Во декември 2023 година, официјални претставници најавија дека преминот ќе биде активен во текот на 2024 година. Но и година дена подоцна, единствениот напредок е објавениот тендер за ревизија на проектната документација. Без конкретни рокови и политичка волја, Клепало и понатаму останува на милост и немилост на времето.
Сè додека не се преземат вистински чекори, оваа „врата кон Бугарија“ ќе остане затворена – не поради недостиг на средства, туку поради недостиг на одговорност.
