Што и да направиш, не си „доволно добар“ – а сепак сите очекуваат да ќутиш
Живееме во чуден систем:
- Ако си добар – „многу си наивен“
- Ако се бориш за себе – „многу си арогантен“
- Ако се жалиш – „што се правиш жртва“
- Ако ќутиш – „а бе овој нешто си крие“
Македонското секојдневие станува тест на трпеливост, а најчесто не се казнува лошото – туку различното.
Зошто „биди скромен“ често значи: „не излегувај од ред“
Млади што сакаат да успеат – се исмејуваат.
Жени што имаат став – се „претерано емотивни“.
Мажи што зборуваат отворено – се „премногу паметни“.
Луѓе што сакаат промена – се „опозиција“.
Наместо да се слават успехот, напорот, храброста – се газат.
Самодовербата кај нас се доживува како закана
️ „Кој се мисли дека е?“
️ „Многу си се надмал.“
️ „Не те бива многу, не претерувај.“
️ „Леле, оваа пак само се слика и збори паметно.“
И одеднаш… сите се експерти за тоа како треба да се понашаш – ама никој не гледа во себе.
Затоа многумина си заминуваат
Не од држава – туку од луѓе што не знаат да поддржат.
- Талентирани млади се повлекуваат
- Паметни гласови замолкнуваат
- Добри идеи се кршат уште во зачеток
Зошто?
Бидејќи наместо да те прашаат „како?“ – прво ќе ти речат „а бе ај седи таму.“
✅ Проблемот не е што луѓето успеваат – туку што не сме научени да се радуваме за другите
Сè додека скромноста ја мешаме со молк, а самодовербата со ароганција – ќе газиме луѓе што ни требаат.
Не мора сите да се сакаме – ама можеме да не си се мешаме.
Не мора сите да аплаудираме – ама можеме барем да не повредуваме.
Што мислиш ти?
Дали си се чувствувал осудуван само затоа што веруваш во себе?
Дали мислиш дека кај нас самодовербата се казнува?
Остави коментар – дали се смее човек да биде „свој“ без да биде распнат?
