Зимата во село Булачани, сместено во североисточниот дел на Скопската Котлина и административно во рамки на Град Скопје, носи посебна магија што се чувствува во секој негов сокак. Според жителката на селото, Симона Велковска, Булачани е место со длабоки корени, богата историја и силно чувство на заедништво кое со децении се негува меѓу жителите. 
Името на селото, како и неговиот развој, се поврзуваат со природата, водата и традиционалниот начин на живот, а мештаните се познати како вредни, гостопримливи и посветени на зачувување на своите обичаи и вера.
„Зимскиот период за нас има особена тежина и убавина, затоа што токму тогаш се случува еден од најважните настани во годината – празникот Богојавление, на 19 јануари, кој воедно е и селска слава посветена на Св. Јован Крстител“, вели Велковска. Таа нагласува дека овој празник не е само верски чин, туку симбол на прочистување, духовна обновa и силна поврзаност меѓу луѓето во селото.
Како што објаснува таа, уште од раните утрински часови на Богојавление, низ Булачани тргнуваат водичарите и водичарките – млади момчиња и девојчиња кои, облечени во традиционални носии, со песна одат од куќа до куќа и ги канат селаните на вечерната церемонија. Овој обичај има длабоко значење, бидејќи преку него се изразува почит кон секое домаќинство и се пренесува благослов за здравје, бериќет и слога. Вечерната прослава, како што истакнува Велковска, е централен момент на празникот.
„Има музика, традиционална храна и пијалоци, а најважно од сè – дружење и заедничка радост. До крајот на вечерта, секој присутен има можност да се надава за кум на црквата, што е чест и обврска што со години се почитува како дел од нашата традиција“, додава таа.
Традицијата на водичарите и водичарките во Булачани, според Велковска, трае повеќе децении, а според некои сведоштва и повеќе од еден век.
„Водичарите се симбол на младоста и продолжувањето на традицијата. Тие се врската меѓу минатото и иднината, чувари на песната, носијата и духот на празникот“, вели таа, потенцирајќи дека токму преку ваквите обичаи селото ја зачувува својата културна и духовна посебност.
Во изминатите неколку години, значајна улога во подготовките има и раководителот на Фолклорниот ансамбл „Седенка“, г-дин Роберт Ангеловски, кој е задолжен за носиите и песните. Тој, како што вели Велковска, со голема посветеност ги подготвува водичарите и водичарките уште еден месец пред празникот, вложувајќи труд и знаење за секој детаљ да биде автентичен и достоен за традицијата.
Симона Велковска е позната во селото и по својата активна улога во заедницата. Таа во септември 2025 година, заедно со својот чичко Владо Велковски и Црковниот одбор, организираше голем музички концерт под мотото „Во ритам на хуманоста“.
„Целиот настан беше организиран со една цел – сите собрани средства да бидат наменети за реставрација на црквата Св. Јован Крстител, која за нас има огромно духовно и историско значење“, истакнува Велковска. Според неа, токму ваквите настани – и верски и хуманитарни – се доказ дека Булачани не е само место на живеење, туку жива заедница која знае да се сплоти, да помогне и да ја чува својата традиција, вера и идентитет.
фото: Ф.А. Седенка
